2 reactiesZijn er teveel ambtenaren?
In elke discussie over besparingen of over de efficiëntie van de overheidsdiensten duikt telkens de opmerking op dat ons land te veel ambtenaren telt.
Door het aantal ambtenaren stelselmatig te verminderen zou men belangrijke besparingen kunnen realiseren.
Is het allemaal zo eenvoudig? Heeft België werkelijk te veel ambtenaren in dienst, en waar situeert zich dat te veel dan: federaal, bij de gewesten, bij de provincies of bij de gemeenten ? En welke rol speelt onze ingewikkelde staatshervorming, met zijn vaak dubbele of overlappende bevoegdheden?
Geef ons uw mening!
Reacties
1. Door Wim Coemans, 7 maanden geleden
Testreactie Wim
2. Door Marc Michaux, 4 maanden geleden
Het ambtenarenapparaat van ons land is inderdaad stevig uit de kluiten gewassen. Dit fenomeen is historisch te verklaren. In de jaren zestig en zeventig hebben de toenmalige regeringen de jeugdwerkloosheid teruggedrongen met massale aanwervingen in overheidsdiensten (denk aan de zogenaamde benoemingstreinen van Fred Bertrand en Edmond Leburton). De niet aflatende staatshervormingen van de voorbije 50 jaar hebben geleid tot een vermenigvuldiging van ministeries, kabinetten en openbare functies.
Anderzijds laten de sterke vakorganisaties van ons land niet raken aan syndicale verworvenheden, mutaties stuiten vaak op hevig verzet (iedereen wil werken in de schaduw van zijn/haar kerktoren) en afdankingen zijn al helemaal uit den boze. Dit resulteert in rigiditeit op het vlak van human resources.
Bijaldien wordt het Belgische/Vlaamse bedrijfsleven in diverse branches geconfronteerd met schaarste aan goed geschoolde krachten. De achterstand in verloning tussen privé en overheid is goeddeels weggewerkt en logischerwijze valt dan een zachte job met statutaire zekerheid te verkiezen boven de status van citroen en de capriolen van de markt. Overigens hebben enquêtes van de jongste jaren in ons land en Frankrijk uitgewezen dat hoog opgeleide universitairen dromen van een vaste baan bij vadertje staat.
Kan ons land met zijn armlastige financiën zich die scheefgetrokken arbeidsmarkt nog lang veroorloven ? Ik meen dat ingrijpen, of bijsturen althans, noodzakelijk wordt. Wij, VeraLim-leden, hebben de plicht hierover vrijmoedig van gedachten te wisselen en geen enkele optie a priori uit te sluiten. Voorbeeld: gepensioneerde en andere afvloeiende ambtenaren niet vervangen moet voor velen onder ons aanvaardbaar zijn. De verhoogde werkdruk kan ten dele worden opgevangen door informatisering, rationalisering zoals door de inzet van MOD's (managementsondersteunende diensten).
Ik kant me echter fel tegen het hardnekkige vooroordeel als zou particulier initiatief per definitie efficiënter zijn dan staatsbemoeienis. Drie recente jaren van crisis bij de banken, mismanagement bij multinationals, frauduleuze faillissementen bij KMO's, ontspoorde privatiseringen die ons land miljarden hebben gekost en de schande van monsterbonussen ten voordele van krasselende toplui hebben onze ogen doen opengaan. Met heimwee kijk ik terug op heerlijke staatsinstellingen zoals de ASLK, de NMKN, de PTT met postbodes die nog tijd maakten voor een praatje, ... Maar ik besef dat die tijd nooit meer terugkeert. De EU en een wild globaal kapitalisme jagen ons voort in een richting die leidt naar stress, derpressei, burnout, suicides. België is helaas geen eiland.
Kortom: toegewijde en verantwoordelijke ambtenaren zijn door de eeuwen heen de noodzakelijke smeerolie voor elke maatschappij. Het is de taak van de de politiek én van de ambtenarij zichzelf bij de tijd te brengen en hervormingen door te voeren. Anno 2012 is die tijd voor ons aangebroken.
